BEN DELİYİM….
Mutluluğu uzaktan seyrederken cebimde küçük umutlar biriktirir, gözlerimi kapının eşiğine dikerim. İşte o zaman hayat acı kahve tadı verir, hep içime atarım ama, kendimi içine atacak bir yer bulamam. Anlamayana az gelirim, anlayana çok. Ne yarınlar birşey bekler benden, ne de ben yarınlardan.
Dedim ya, BEN DELİYİM….
Ağlamamaya yemin etmiş gözlerim.
Herkes konuştuklarını yazar, bense sustuklarımı…!!
